7. Een weerzien in 1996

In de afgelopen jaren is mijn vader enkele keren terug geweest in Friedrichshafen. In juli 1996, op 80-jarige leeftijd, bezoekt hij weer de stad waarmee hij verbonden is gebleven.
Een van de barakken van 'Lager Seeblick' blijkt nog aanwezig te zijn op het terrein. Het dak en de bovenkant van de houten wanden is niet veranderd volgens mijn vader. De onderzijde van de wanden zijn met cement tot stenen muren gemaakt. Het houten gebouwtje doet dienst als werkplaats voor de steenhouwer die grafzerken maakt voor het aangrenzende kerkhof.

Hij bezoekt het station, waar tijdens de kerst 1943 een eenzame nacht werd doorgebracht en staat weer op de plek waar Autohaus Muller stond, en waar op 20 juli 1944 het zware bombardement plaatsvond (zie foto onder titel).
Maybach heeft inmiddels de naam MTU, maar de fabrieken liggen op dezelfde plek en sommige gebouwen van voor de oorlog zijn nog in tact. In het bedrijfsrestaurant zit mijn vader te eten. Naast hem zit de 77 jarige Herr Scheck, een Duitse gepensioneerde werknemer van Maybach die in de oorlog in dezelfde fabriek werkzaam was. Ze kennen elkaar niet uit die tijd. Ze spreken tijdens de lunch weinig met elkaar. Als de heer Scheck vraagt: 'U heeft het toch hier tijdens uw verblijf in de oorlog toch niet zo slecht gehad?', antwoordt mijn vader: 'ja, slecht, heel slecht'. Beiden eten verder zonder nog verder te praten.

Ga naar de literatuuropgave of retour naar de inhoudsopgave.