Een nooit geschreven dagboek

Tijdens de tweede wereldoorlog werd mijn vader gedwongen twee jaar als arbeider in Duitsland te werken. Zijn baan als badmeester bij de gemeente Hoorn moest hij noodgedwongen inruilen voor fabriekswerk in het land van de bezetter. Uit angst dat zijn familie iets zou overkomen dook hij niet onder. In mei 1943 werd hij op de trein gezet.



foto: vader en zoon in Friedrichshafen samen op zoek naar het verleden

De verhalen over deze periode met lange werkdagen, zware bombardementen, slechte omstandigheden en een moeilijke terugreis waren spaarzaam. Een goed beeld over zijn verblijf in het zuiden van Duitsland heb ik nooit gekregen. Graag had ik zijn dagboek willen lezen. Een verslag over die oorlogsjaren, temidden van de Duitse bevolking, heeft hij echter nooit geschreven.

In juli 1996 bezocht ik met mijn vader de plaatsen, waar hij ruim vijftig jaar geleden te werk was gesteld. De ervaringen tijdens die reis zijn voor mij een stimulans geweest een gereconstrueerd verslag te schrijven over zijn verblijf in Friedrichshafen en Schelklingen.

Alle gegevens berusten op feiten aan de hand van schriftelijke documenten, beeldmateriaal en herinneringen van mijn vader en de mannen die samen met hem van 1943 tot en met 1945 bij de fabriek 'Maybach Motorenbau' werkzaam waren.

Jan Spoelder, 1996 (uitgebreid en herzien in 1998).

Voor reacties is het E-mail adres: mail@janspoelder.nl.
Ga naar hoofdstuk 1 of retour naar de inhoudsopgave.